Η λέξη “Καράτεπες” ηχεί στα αυτιά όλων όσων γεννήθηκαν, μεγάλωσαν ή συναναστράφηκαν με ανθρώπους από το Άνω Καρυόφυτο. Αυτό το χωριό της Μικράς Ασίας, στην περιοχή της Νικομήδειας, μνημόνευαν οι πρόσφυγες που κατοίκησαν στο Άνω Καρυόφυτο από το 1922 μέχρι το 1924, μετά την μικρασιατική καταστροφή και την ανταλλαγή των πληθυσμών που επέφερε η Συνθήκης της Λωζάνης (24 Ιουλίου 1923).
Το χωριό τους, αυτό που αποχωρήστηκαν βίαια , παρά τη θέλησή τους, σίγουρα φάνταζε το ωραιότερο και το καλυτερο χωριό απ΄όλα. Μετά την αποχώρησή τους από τον Καράτεπε άλλοι βρέθηκαν στην Μυτιλήνη, άλλοι στην Ερμιόνη και άλλοι στο Βόλο. Σιγά σιγά όμως ο ένας με τον άλλο ξαναβρέθηκαν για να φτιάξουν τον νέο Καράτεπε, στο Άνω Καρύοφυτο πλέον, το τότε Κόζλουτζα.
Οι οικογένειες που κατάγονταν από τον Καράτεπε ήταν του Πολυχρόνη Μακρίδη και της Φωτεινής, της Χρυσούλας και του Βασίλη Βερβερίδη, κλπ
