Το κλίμα στο Καρυόφυτο είναι κατάλληλο για να μεγαλώσουν και να θεριέψουν οι φλαμουριές. Σε πολλές αυλές, όπως εκείνη της Βασώς και του Κωνσταντή Μακρίδη, η φλαμουριά χάριζε τον ίσκιο της ώστε να γίνεται το μπούρλιασμα του καπνού στην πλούσια σκιά της.
Μετά την ανθοφορία της, το άρωμα από το φλαμούρι είναι απίστευτα έντονο και η κίτρινη γύρη από το άνθος στρώνεται στο έδαφος σαν κίτρινο σκέπασμα. Γι΄αυτό το μάζεμα γίνεται μόλις αρχίζει η ανθοφορία του. Όποιος διέθεται φλαμουριά, ήταν βέβαιο πως θα προμήθευε, τον γείτονα, τον συγγενή και τον συγχωριανό που δεν είχε, με το φλαμούρι του χειμώνα. Το φλαμούρι ήταν έτοιμο για μάζεμα Ιούνιο με Ιούλιο ανάλογα με τον καιρό.
Κάθε σπίτι το χειμώνα, είχε ένα τσαγερό πάνω στη μασίνα σε μόνιμη βάση (σόμπα). Ανα πάσα ώρα και στιγμή το τσάι ήταν διαθέσιμο. Συνόδευε το πρωινό ή το βραδινό μαζί με ελιές και ψωμί.
Τα κράνα είναι ένας καρπός με ιδιαίτερη θέση στην γαστρονομία του χωριού.
Το λικέρ από κράνο δεν έπρεπε να υπάρχει μόνο ως ποτό για κέρασμα, αλλά και ως “φάρμακο” με κανελογαρύφαλλα για τον πόνο στην κοιλιά. Αντίστοιχα και εκείνο από βύσσινο.
Μέσα στο βάζο με τη ζάχαρη, τα μπαχαρικά και το ούζο ή το κονιακ περιμένουν υπομονετικά στον ήλιο να μας δώσουν αυτό το υπέροχο λικέρ στο οποίο δεν μπορεί να αντισταθεί κανείς. Εκτός από το γλυκό του κουταλιού το λικέρ από κράνα δεν έλειπε από κανένα σπίτι.
Τα πράβιστα είναι ένα φρούτο που δεν είναι γνώριμο σε πολλούς. Πρόκειται για μια ποικικία, ένα είδος δαμάσκηνου και μοιάζει αρκετά με το κορόμηλο. Η καταγωγή του είναι από τη Μικρά Ασία.
Έχει ένα μοναδικό άρωμα και μια ξεχωριστή γεύση, είτε το φας ωμό είτε το κάνεις γλυκό του κουταλιού. Η πραουστιά αγαπάει το Καρυόφυτο και οι Καρυοφυτιανοί επίσης. Αν ο καιρός βοηθήσει η πραουστιά δίνει υπερβολικά πολλούς καρπούς σε κάθε δέντρο, το οποίο με ευκολία μπορεί να πολλαπλασιαστεί. Φρέσκα , γλυκό του κουταλιού και μαρμελάδα , όπως κι αν τα καταναλώσει κανείς η γεύση σε αποζημιώνει.
